27 stycznia 2017

Neonowe jedzenie

Czy kolorowe barwniki szkodzą?

Niebieskie napoje, neonowe kremy cukiernicze, srebrne i złote dekoracje – skąd te nienaturalne barwy w jedzeniu? Najczęściej to zasługa sztucznych barwników, choć nie zawsze. Sprawdź, które kolorowe produkty są bezpieczne.

Kolorowe dekoracje cukiernicze są jadalne – tak samo jak „neonowe” barwniki w napojach czy słodyczach. Inaczej nie byłyby dopuszczone do użycia. To nie oznacza jednak, że są zdrowe. Wiele z nich to związki sztuczne o nie najlepszej reputacji, dlatego warto pozwalać sobie na nie jedynie okazjonalnie. Na szczęście producenci coraz częściej wybierają ich naturalne odpowiedniki. 

Neonowe kolory

Nie występujące w naturze kolory żywności, np. błękitny, to głównie zasługa sztucznych barwników. Coraz więcej z nich okazuje się szkodliwymi, tak jak wycofywane od 2009 roku: E102 (tartrazyna), E104 (żółcień chinolinowa), E110 (żółcień pomarańczowa), E122 (azorubina), E124 (czerwień koszenilowa) i E129 (czerwień allura). Mogą wywoływać nadpobudliwość u dzieci, nasilać symptomy ADHD i wywoływać alergie. 
Kupując kolorowe produkty spożywcze warto wybierać te z naturalnymi barwnikami – poznasz je po odcieniu lub po nazwie na etykiecie: 
żółte i pomarańczowe odcienie pochodzi od związów takich jak kurkumina (wyciąg z przyprawy – korzenia kurkumy), ryboflawina (witamina B2), beta-karoten (prowitamina A), luteina (związek z warzyw niezbędny dla zdrowia oczu), kapsorubina (barwnik z papryki) oraz wyciąg z szafranu (przyprawa uzyskiwana z krokusów); 
czerwony kolor zapewnia likopen (z pomidorów); niebieskie i fioletowe: antocyjany (z niebieskofioletowych owoców i warzyw), betanina (z buraka);
zieloną barwę mają chlorofile i chlorofiliny (barwnik w liściach i zielonych warzywach), a także zawierająca je spirulina (z alg morskich) czy wyciąg ze szpinaku;
brązowe zabarwnienie nadaje jedzeniu karmel;
czarne produkty zawierają węgiel roślinny.

Złoto

W dobrych cukierniach i jakościowych słodyczach używa się cienkich listków złota, które łatwo rozpoznać i które są jadalne; czasem złoto występuje też w warstwie napylonej na jedzenie. Spożywane w małych ilościach jest uważane za nieszkodliwe, chociaż większe mogą być szkodliwe dla układu nerwowego.

Srebro 

To najczęściej związki aluminium (inaczej: glinu) lub cienka warstwa tego metalu. Jest on
toksyczny, zwłaszcza dla układu nerwowego, krwionośnego i rozrodczego. Rzadziej używa się
prawdziwego srebra, toksycznego tylko w dużych dawkach. Srebrnych dekoracji najlepiej więc nie jeść. 

Perła 

Glazury w tym kolorze najczęściej zawierają krzemian glinowo-potasowy (mikę), czyli kolejny związek szkodliwego glinu (w połączeniu z innymi barwnikami, np. naturalną kurkuminą, uzyskuje się też kolor udający złoty). W mieszankach barwników z „perłą” mogą też występować inne barwniki, o bardziej neutralnym wpływie na zdrowie, takie jak tlenki i wodorotlenki żelaza, a także tlenek tytanu. Takich dekoracji też warto unikać.

PODOBNE

Odniosłaś sukces
w pracy nad sylwetką? Podziel się nim z innymi! Przyślij nam swoją historię